Wieża Eiffla

Wieża Eiffla to kratownicowa wieża z kutego żelaza na Polu Marsowym w Paryżu we Francji. Jej nazwa pochodzi od inżyniera Gustave’a Eiffla, którego firma zaprojektowała i wybudowała konstrukcję.

Wzniesiona w latach 1887–1889 jako brama Wystawy Światowej 1889 roku, początkowo była krytykowana za projekt przez część czołowych francuskich artystów i intelektualistów, ale stała się globalną ikoną kultury Francji i jedną z najbardziej rozpoznawalnych budowli świata. Wieża Eiffla jest najczęściej odwiedzanym płatnym zabytkiem świata; w 2015 roku weszło na nią 6,91 miliona osób.

W trakcie budowy Wieża Eiffla wyprzedziła Pomnik Waszyngtona i stała się najwyższą budowlą wzniesioną przez człowieka na świecie.

WIEŻA EIFFLA: CUD DZIEWIĘTNASTOWIECZNEJ INŻYNIERII

Nowatorski projekt Wieży Eiffla przetarł nowe szlaki w inżynierii lądowej. Gustave Eiffel zastosował zaawansowane obliczenia naporu wiatru, dzięki którym konstrukcja wytrzymuje wiatry do 155 mph. Delikatna krzywizna wieży to nie tylko estetyka — to celowy zabieg inżynierski przeciwdziałający siłom wiatru.

SKŁAD MATERIAŁOWY

Wbrew powszechnemu przekonaniu Wieża Eiffla nie jest wykonana ze stali, lecz z żelaza pudlarskiego — odmiany kutego żelaza. Materiał ten, wybrany ze względu na wytrzymałość i podatność na obróbkę, stanowi 7300 z łącznych 10 000 ton konstrukcji.

NITOWANE FAKTY

Montaż wieży wymagał ponad 2,5 miliona nitów. Co ciekawe, proces nitowania był tak precyzyjny, że podczas montażu na miejscu trzeba było skorygować tylko około 1% otworów — świadectwo drobiazgowej prefabrykacji.

ROZSZERZALNOŚĆ CIEPLNA

Wysokość Wieży Eiffla waha się nawet o 6 cali (15 cm) wskutek rozszerzalności cieplnej. W upalne letnie dni metal się rozszerza, przez co wieża staje się wyższa.

OCHRONNA WARSTWA FARBY

Ikoniczny kolor wieży, „brąz Wieży Eiffla", to więcej niż estetyka — pełni kluczową funkcję ochrony przed korozją. Konstrukcja jest przemalowywana co siedem lat, a każde malowanie wymaga 60 ton farby.

WINDY: WYCZYN INŻYNIERII

Pierwotne windy Wieży Eiffla stanowiły poważne wyzwanie inżynierskie. Złożony system lin i przeciwwag był cudem swoich czasów, zdolnym wwozić odwiedzających na szczyt w zaledwie minutę.

WOJENNA NIEZŁOMNOŚĆ

Podczas II wojny światowej przecięto liny wind, aby uniemożliwić siłom nazistowskim dostęp na szczyt wieży. Ten akt sabotażu okazał się tak skuteczny, że wojskom Hitlera nigdy nie udało się zawiesić swastyki na jej wierzchołku.

CENTRUM KOMUNIKACJI

Od chwili budowy Wieża Eiffla odgrywa kluczową rolę w komunikacji. Służyła wczesnym transmisjom radiowym i do dziś pozostaje ważną anteną nadawczą radia i telewizji.